Program do obsługi kancelarii! Wskazanie najważniejszych aspektów postępowania przygotowawczego


Postępowanie przygotowawcze może być prowadzone w dwóch formach: śledztwa lub dochodzenia. Należy podkreślić, iż śledztwo jest główną formą przeprowadzenia tego postępowania. Z uwagi na aspekt, iż śledztwa prowadzi się w sprawach większej wagi, w sprawach trudniejszych jest też ono bardziej sformalizowane niż dochodzenie. W związku z powyższym zobligowane do jego prowadzenia muszą być organy wyspecjalizowane w prowadzeniu postępowań przygotowawczych i następczego oskarżania przed sądem. Takim ustawowym organem jest prokuratura, której jednym z głównych zadań jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw. Pozostałe czynności mogą wykonywać, co w praktyce oznacza będzie hipotetyczną możliwość dokonania przez policję prawie wszystkich czynności śledztwa. Warto w tym aspekcie postawić na program do obsługi kancelarii http://mecenasit.pl/kancelarie/. Niezbędny zakres postępowania przygotowawczego tworzą czynności procesowe, bez których nie może dojść do wszczęcia postępowania sądowego i rozpoznania oraz rozstrzygnięcia sprawy przez sąd w toku posiedzenia wyrokowego lub na rozprawie głównej. Chodzi tutaj o „czynności najbardziej niezbędne z punktu widzenia przygotowania od strony faktycznej i prawnej możności powstania procesu karnego. Inaczej mówiąc zakres postępowania przygotowawczego to suma okoliczności badanych w tym stadium procesu karnego. Postępowanie przygotowawcze jest pierwszym etapem postępowania karnego, który poprzedza z reguły postępowanie prowadzone bezpośrednio przed właściwym sądem, jeżeli chodzi o program do obsługi kancelarii. Zasadniczym celem postępowania przygotowawczego jest uzyskanie odpowiedzi czy popełniono czyn zabroniony, a jeśli tak, to czy może być on zakwalifikowany jako przestępstwo. Postępowanie przygotowawcze może być prowadzone w jednej z dwóch form przewidzianych przez Kodeks postępowania karnego – jako śledztwo albo dochodzenie, jeżeli chodzi o program do obsługi kancelarii. Zasadniczą zmianą etapu postępowania jest rozszerzenie jego zakresu, dokonane kosztem śledztwa. Ustawodawca zdecydował się na wprowadzenie zmian zarówno co do przesłanek pozytywnych, jak i na wyeliminowanie przesłanek o charakterze negatywnym. Co więcej, zmieniono organy uprawnione do prowadzenia dochodzenia, z zastrzeżeniem czynności do wyłącznej kompetencji prokuratora, jeżeli chodzi o program do obsługi kancelarii. Dodatkowym uproszczeniem tej formy postępowania będzie zmiana w zakresie zatwierdzania decyzji – przy okazji której ustawodawca dopuścił się zasadniczego błędu. Modyfikacji uległy również przepisy dotyczące czasu trwania dochodzenia W konsekwencji ustawodawca zdecydował się na upoważnienie Ministra Sprawiedliwości do określenia organów uprawnionych obok Policji do przeprowadzenia dochodzeń i organów uprawnionych do wnoszenia i popierania oskarżenia przed sądem pierwszej instancji w sprawach podlegających rozpoznaniu w całościowym postępowaniu zwyczajnym, jak zakresu spraw zleconych takim organom, a wynikających z ich całościowych kompetencji - miejmy to na uwadze kupując program do obsługi kancelarii.


Zebranie całościowego materiału dowodowego w sprawie bezapelacyjnie kończy etap postępowania przygotowawczego na podstawie, którego prokurator podejmuje decyzję bądź nie o sporządzeniu czy wniesieniu aktu oskarżenia do sądu. Jeżeli zebrany materiał dowodowy będzie na to pozwalał, prokurator wtedy wniesie akt oskarżenia do sądu i będzie go popierał. Istnieją dodatkowo sytuację, z których wynika, iż jeżeli w toku postępowania organy ścigania ustalą, że to właśnie podejrzany dopuścił się czynu w stanie pewnej niepoczytalności i istnieją podstawy do zastosowania licznych środków zabezpieczających przewidzianych poprzez kodeks karny wówczas prokurator złoży wniosek do sądu o nieumieszczeniu podejrzanego - w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Zatem warto jest postawić na program do obsługi kancelarii. Prokurator skieruje jednak do sądu wniosek o umorzenie postępowania oraz zastosowanie środków zabezpieczających. Również w toku prowadzonego postępowania przygotowawczego prokurator na podstawie tak zebranego materiału dowodowego w przypadku, gdy dojdzie do wniosku, iż nie ma podstaw do wniesienia takiego aktu oskarżenia może zatem umorzyć prowadzone postępowanie. Prokurator ma prawo odmówić wszczęcia postępowania. Na takie rozstrzygnięcie służy przedstawionemu pokrzywdzonemu zażalenie, które kieruje się do sądu właściwego do rozpoznania sprawy w pierwszej instancji, za pośrednictwem organu, który jednocześnie wydał zaskarżone postanowienie. Brak takiej możliwości kontroli merytorycznej kompletności materiałów postępowania przygotowawczego w szczególności wynika nie tyle z zmiany samych celów wspomnianego postępowania, ale przede wszystkim ze skreślenia dotyczących instytucji zwrotu sprawy oraz przekazania jej do uzupełnienia. Ta ostatnia instytucja będzie jednak przez pewien czas obowiązywała, jeżeli chodzi o program do obsługi kancelarii. Zgodnie z art. 36 ustawy zmieniającej, pomimo stosowania ustawy w nowym brzmieniu, ustawodawca zdecydował się na przyjęcie, że w sprawach, w których skierowano akt oskarżenia przed wejściem w życie zmian, należy stosować niektóre instytucje w brzmieniu poprzednim. Tak też uczyniono z instytucją przekazania sprawy do uzupełnienia. Zauważyć tu jednak należy pewną niekonsekwencję ustawodawcy, a mianowicie pozostawienie bez zmian.


W ramach wstępnej kontroli aktu oskarżenia istotną rolę odgrywa prezes sądu uprawniony do skierowania sprawy na posiedzenie celem dokonania instytucji „oddania pod sąd”. Instytucja ta w dużym uproszczeniu polega na ocenie istnienia oczywistego braku podstaw oskarżenia – a więc sytuacji wystąpienia ujemnej przesłanki procesowej o charakterze faktycznym – pod warunkiem ustalenia oczywistości braku dowodów na popełnienie czynu. Z oczywistością zaś mamy do czynienia wówczas, gdy rzuca się w oczy, dając się stwierdzić bez przeprowadzania dodatkowych badań w aspekcie program do obsługi kancelarii. Powyższe wskazuje wprost, że decydując się na skierowanie aktu oskarżenia, należy już na tym etapie wskazać dowody, na których oskarżenie to się opiera. Jednak takie założenie wydaje się sprzeczne z modelowym ujęciem nowego aktu oskarżenia, który co do zasady może nie zawierać uzasadnienia, gdyż wymaga się jedynie zawarcia wniosków dowodowych. Wydaje się nadto, że jest to sprzeczne z zasadą kontradyktoryjności. Prokurator zmuszony jest bowiem do takiego ujawnienia materiału dowodowego, aby nie doprowadzić do umorzenia postępowania z powodu oczywistego braku podstaw faktycznych oskarżenia. Musi on zatem ujawnić swoją taktykę procesową, a obrona nie jest do tego zmuszana w odniesieniu do program do obsługi kancelarii. Abstrahując od tego problemu, należy wskazać, że de facto – z wyjątkiem opisanej sytuacji – prokurator może skierować akt oskarżenia praktycznie bez postępowania przygotowawczego, opierając się w całości na jednym dowodzie. W przypadku ustalania zakresu wskazanego dostępu należy pamiętać o innych regułach, które mają zasadniczy wpływ na treść wskazanych norm prawnych. Wyznacznikiem zakresu stosowania powołanych norm jest bowiem przede wszystkim art. 157 KPK wskazujący na zakres materiału postępowania przygotowawczego, do którego strona uzyskuje dostęp, również w odniesieniu do program do obsługi kancelarii.


Przepis ten ma jednak charakter wyłącznie porządkowy – wszak z chwilą zawiadomienia o terminie końcowego zapoznania się z aktami udostępnia się je stronom w całości. Wprowadzenie powołanej normy było jednak niezbędne z uwagi na konieczność rozstrzygnięcia, kto i w jakim czasie ma prawo dodatkowego zapoznawania się z określonym w dyspozycji przepisu zakresem materiałów. 

Limitem czasowym możliwości stosowania tego przepisu wobec stron i ograniczenia ich w prawie dostępu do akt jest zawiadomienie o możliwości przejrzenia akt lub zapoznania się z materiałami, kiedy to prokurator traci sposobność ograniczenia dostępu do nich stronom. Z tym zastrzeżeniem jednak, że chodzi tu o sytuację, gdy strona zapozna się z materiałem postępowania, a nie jedynie uzyska uprawnienie do dokonania takiej czynności. Zasadnicze znaczenie ma tu fakt zaznajomienia się, a nie możliwości zaznajomienia. Problem pojawi się w przypadku konieczności kontynuowania postępowania. Wyróżnić zatem można dwie sytuacje. Pierwsza: gdy uprawniony zapozna się z materiałem – wówczas z limitującej funkcji przepisu skorzystać będzie można jedynie w zakresie nowo pozyskiwanego materiału.


Wydaje się, że konieczność ujawnienia dowodów wskazana w przepisie nie wymusza na organie procesowym przedstawienia całokształtu materiału dowodowego, a jedynie ten, na którym opiera tezę wniosku związaną z istnieniem dużego prawdopodobieństwa popełnienia przez podejrzanego przestępstwa. Wydaje się także, że możliwe jest sporządzanie odpisów z protokołów zawierających wyciąg z części np. zeznań czy wyjaśnień osobowego źródła dowodowego. Może bowiem dochodzić do takiej sytuacji, że dane źródło dowodowe przekazuje określonej treści komunikat, który zawiera istotne stwierdzenie dla ustaleń w zakresie wniosku, a w pozostałej części zawiera takie dane, które nie powinny zostać ujawnione ze względu na dobro postępowania przygotowawczego. Wówczas, z tak przygotowanym wyciągiem z protokołu przesłuchania, gdzie warto zdecydować się na program do obsługi kancelarii. Niewątpliwie wprowadzenie uregulowania nakazującego pouczenie pokrzywdzonego jest zasadne pod względem formalnym, wydaje się jednak, że nie o tego rodzaju aktywizację uczestnictwa chodziło w piśmiennictwie. Jest to bowiem jedynie zrównanie o charakterze formalnym, na gruncie ustawy Kodeks postępowania karnego, a nie zmiana faktyczna, gdyż, jak wspomniano powyżej, pokrzywdzony był już w poprzednim stanie prawnym pouczany. Podkreślić należy, iż sam obowiązek wskazanego w przepisie pouczenia nie stanowi jednak podstawy nabycia określonych uprawnień przez pokrzywdzonego. Muszą one bowiem wynikać z instytucji odnoszącej się do konkretnego rozwiązania prawnego, o którym poucza się pokrzywdzonego. 


Podsumowując postępowanie przygotowawcze w nowej formule ma mieć ograniczony zakres osiągany w drodze minimalizowania postępowania dowodowego. Chodzi w niej o wyjaśnienie sprawy umożliwiające sprawdzenie tego, co stanowi o sensie dalszego postępowania - czy można się spodziewać udowodnienia winy oskarżonego w toku postępowania sądowego nakierowanego również na program do obsługi kancelarii. Prokurator wnosząc akt oskarżenia musi być przekonany o winie oskarżonego. Należy podzielić pogląd wyrażony poprzez R. Kmiecika, iż stan dowodów zebranych w stadium przygotowawczym procesu karnego musi uzasadniać przekonanie prokuratora jako tak zwanego oskarżyciela publicznego, iż dowody te wystarczają do obalenia pewnego domniemania niewinności oskarżonego obywatela . Mówiąc inaczej, do podjęcia decyzji o wniesieniu aktu oskarżenia konieczne jest dysponowanie przez organ postępowania przygotowawczego dowodami eliminującymi niepewność co do popełnienia przez podejrzanego przestępstwa. Podobne przekonanie winien mieć policjant prowadzący postępowanie przygotowawcze na etapie wnioskowania do prokuratora o jego zakończenie.

Zobacz również: