Komunikacja w zespole to jeden z ważniejszych procesów!


Proces modyfikacji zachowań można przedstawić następująco: bodziec => reakcja => konsekwencje => przyszłe reakcje. Wybór tych wzmocnień dokonywany jest spośród następujących motywatorów: wzmocnienie pozytywne, unikanie, karanie, eliminacja. 


Komunikacja w zespole http://tomaszkalko.pl/oferta/coaching-i-mentoring/ to jednocześnie dwa pierwsze typy nasilają lub podtrzymują zachowanie, dwa następne osłabiają je lub redukują: wzmocnienie pozytywne – metoda wzmocnienia zachowania przez zapewnienie nagród albo pozytywnych wyników pożądanego zachowania. Komunikacja w zespole to również unikanie, czyli metoda wzmocnienia zachowania, w której podwładny unika niemiłych konsekwencji związanych z postępowaniem odmiennym od pożądanego, karanie – oznacza osłabienie niepożądanych zachowań przez obwarowanie ich negatywnymi i niemiłymi następstwami, eliminacja – oznacza osłabienie zachowań niepożądanych przez ich niedostrzeganie lub nieuznawanie przez kierownika. 


Należy zdawać sobie sprawę, że komunikacja w zespole to jednocześnie prawidłowy dobór formy wzmocnienia pozytywnego bywa zróżnicowany do rangi efektu bądź zdarzenia, które mają być jego przedmiotem – z uwzględnieniem choćby bardzo szacunkowego rachunku ekonomicznego. Przy wzmocnieniach pozytywnych warto korzystać z tak zwanego efektu demonstracji, a więc nagłaśniać dany fakt i jego nagradzanie, celem wywołania naśladownictwa. Wzmocnienie może następować w sposób: ciągły, gdy nagrody lub kary następują po każdym zachowaniu, które podlega obserwacji (na przykład po pomyślnej realizacji projektu), okresowy, oparty na stałych interwałach czasowych (na przykład premie kwartalne), oparty na zmiennych interwałach czasowych, nawet gdyby rytm zachowań był wyrównany, oparty na stałej liczbie (wskaźniku) obserwowanych zachowań; zatem nagrody czy kary następują w różnym czasie, po przekroczeniu określonej liczby (wskaźnika) zachowań (na przykład po trzech nieusprawiedliwionych nieobecnościach pracownika jest dyscyplinarne zwolnienie z pracy), przypadkowy, całkowicie zmienny, to znczy nie jest określona ani liczba zachowań, ani okres, po którym następują nagrody czy kary; liczba (wskaźnik) zachowań każdorazowo może być inna (niekiedy kierownik daje pracownikowi wolny dzień zaraz po złożeniu mu należycie sporządzonego raportu badań).


Zgodnie z powyższym można zauważyć, że komunikacja w zespole jest bardzo istotna. Zachowania i ich rezultaty mogą być nie tylko wzmacniane, ale też modyfikowane. Owa modyfikacja leży u podstawy koncepcji modyfikacji zachowań, opartej na teorii wzmocnienia. Wykorzystując nagrody lub kary można, na przykład skłonić pracowników do niepalenia.


System motywowania stanowi zbiór istotnych instrumentów i narzędzi zarządzania, od doboru których zależy skuteczność motywującego działania na pracowników. Wśród modeli procesu motywacyjnego możemy wyróżnić model tradycyjny, model stosunków współdziałania oraz model zasobów ludzkich. 

Zobacz również: